Κυριαρχούν γιαλαντζί αντάρτες και τζάμπα μάγκες

Κυριαρχούν γιαλαντζί αντάρτες και τζάμπα μάγκες

Όταν οι γραφίστες έχουν κέφια...

Άτυχη Πεθερά...

Συναντιούνται δύο φίλοι:

-Τι έγινε ρε, καλά?
- Άσε ρε, πέθανε η πεθερά μου.
- Σώπα! Τί είχε?
- Μαλακίες μωρέ, ένα κτήμα στο χωριό.
- Όχι ρε, σε ρωτάω αν είχε κανά πρόβλημα.
- Ναι μωρέ, δεν ήτανε γραμμένο στο κτηματολόγιο και τρέχουμε.
- Ρε μαλάκα, σε ρωτάω από τι πέθανε.
- Προχτές το μεσημέρι μωρέ, δεν είχαμε φαγητό, βγήκε να πάει στο χασάπη να πάρει κανά κρέας και την πάτησε αυτοκίνητο.
- Όχι ρε την καημένη!!! Και τί κάνατε?
- Τι να κάνουμε, φάγαμε μακαρόνια!!!!

Για την παραμονή και τη γιατρειά του (Sportday / Αντώνης Καρπετόπουλος)

Το παλιό αλλά (πάντα) επίκαιρο άρθρο του Κάρπετ, πριν απο περίπου ενάμιση χρόνο. Επίκαιρο όχι λόγω της βαθμολογικής θέσης του ΟΦΗ, αλλά για τα λοιπά... Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε γιατί έστω και σπάνιες φορές, υπάρχουν φωνές που διαλαλούν την πραγματικότητα, δεν εισακούγονται όμως...



Η αξιοπιστία του φετινού πρωταθλήματος κρίνεται στο Ηράκλειο αύριο, τελευταία αγωνιστική. Ελπίζω ειλικρινά να μη δω τίποτα περίεργα από τον διαιτητή Μαζαράκο. Ξεκαθαρίζω ότι δεν πιστεύω πως σε αυτό ειδικά το ματς μπορεί να γίνουν ανθρώπινα λάθη. Τέτοια παραμύθια ας τα κρατήσουν γι' αλλού: είναι υποχρεωμένος ο εν λόγω κύριος να είναι προσεκτικός και να μη βλάψει καμία από τις δύο ομάδες. Ιστορικά δικαιώματα στην αβάντα δεν έχει κανένας. Ούτε οι κουμπάροι ούτε οι σύντεκνοι. Για τους σύντεκνους μάλιστα, είμαι βέβαιος ότι δεν τα θέλουν και δεν τα ζήτησαν ολόκληρη τη χρονιά. Το κυνηγητό που έχει φάει φέτος ο ΟΦΗ είναι άνευ προηγουμένου.

Μπορώ να αρχίσω να απαριθμώ ματς και επεισόδια. Για τα διαιτητικά τερατουργήματα έχω το πιο ενημερωμένο αρχείο στην Ελλάδα, επειδή τους παρακολουθώ όλους. Στην προκειμένη περίπτωση, το πράγμα δεν έχει καμία σημασία. Δεν μετρούν τα επεισόδια -μετράει η γενική αίσθηση. Και η γενική αίσθηση στο φετινό πρωτάθλημα είναι ότι υπάρχουν πολλοί που θέλουν να υποβιβαστεί ο ΟΦΗ.

Ραδιόφωνα

Τους ακούω τις τελευταίες μέρες πολύ στα ραδιόφωνα τους οπαδούς των άλλων ομάδων. Τους οπαδούς του Ολυμπιακού που θέλουν να πέσει ο ΟΦΗ επειδή χάνει κάθε χρόνο δύο γνωστά ματς, τους οπαδούς της ΑΕΚ που θυμούνται πόσες φορές ο ΟΦΗ έκοψε βαθμούς από την «Ενωση», τους οπαδούς των υπολοίπων που αβίαστα μιλάνε για τσάτσους και τους οπαδούς του Παναθηναϊκού που παρακαλούν κι αυτοί να υποβιβαστεί ο ΟΦΗ για να μην απολογούνται και του χρόνου για τη ρετσινιά. Ολη η Ελλάδα έχει αποφασίσει ότι ο ΟΦΗ είναι η αιτία της αναξιοπιστίας του ελληνικού πρωταθλήματος και αγωνιά μήπως ο Σηφάκης και οι παίκτες του τη γλιτώσουν.

Να πληρώσει

Δεν έχω αποδείξεις, έχω όμως μια υποψία: ο ΟΦΗ πιθανότατα καλείται να πληρώσει την ίδρυση της Σούπερ Λίγκας, να υποβιβαστεί, για να πλασαριστεί το εγχείρημα ως νέο ξεκίνημα. Το υποψιάζομαι από τον καιρό που έμαθα ότι δεν υπήρχε κανένας εκπρόσωπός του στις συζητήσεις για την ίδρυση του νέου φορέα, μολονότι, ειδικά τότε στην αρχή, υπήρχε ανάγκη οι συνομιλητές να φαίνονται πολλοί. Τον ΟΦΗ δεν τον φώναξαν ή γιατί δεν μετρούσαν τη γνώμη των παραγόντων του ή γιατί τον είχαν καταδικάσει από πριν. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

Υποκριτές

Μου φτάνει μόνο αυτή η διαβολεμένη υποψία για να είμαι αυτή την Κυριακή με τους οπαδούς του ΟΦΗ –δίπλα τους. Αν οι κατ' επάγγελμα νταβατζήδες του ελληνικού ποδοσφαίρου, οι θεσμικοί άρχοντες της κωλοτούμπας και οι πρίγκιπες της διαφθοράς του αποφάσισαν ότι ο εξαγνισμός του ελληνικού ποδοσφαίρου θα 'ρθει μέσω της προμελετημένης θυσίας του ΟΦΗ –ε, ας τον κάνουν χωρίς εμένα: εγώ είμαι για μία Κυριακή με τον ΟΦΗ. Αν ο ΟΦΗ πρέπει να πεθάνει επειδή αντιπροσωπεύει τα στραβά του ελληνικού ποδοσφαίρου, εγώ είμαι με τον ΟΦΗ: χίλιες φορές με τον ΟΦΗ, με αυτόν τον ΟΦΗ, παρά με τους υποκριτές. Οι υποκριτές ας χαίρονται το πρωτάθλημα της διαφθοράς και της σήψης που ονειρεύονται να πλασάρουν ως κάτι καινούργιο, έχοντας στο τιμόνι τους ίδιους που το 'φτασαν σε αυτό το χάλι.

Φταίει

Ολοι αυτοί που φωνάζουν στα ραδιόφωνα εναντίον του ΟΦΗ και εύχονται την εξαφάνισή του, ας σκεφτούν τι φταίει χρόνια τώρα αυτή η ομάδα να αρχίζει το πρωτάθλημα με –6 βαθμούς. Από πού προκύπτει η ενοχή; Δηλαδή φταίει ο ΟΦΗ που δεν τον αφήνουν ήσυχο; Φταίει ο ΟΦΗ που όποιος σοβαρός επενδυτής εμφανίζεται να τον αναλάβει μπλοκάρεται; Φταίει ο ΟΦΗ που η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού σήκωσε ψηλά τα χέρια όταν έπρεπε να κάνει έρευνα για το διοικητικό καθεστώς του; Και σοβαρά πιστεύουν όλοι ότι αν πέσει ο ΟΦΗ από την Α' Εθνική και κάνουμε του χρόνου το πρωτάθλημα των κουμπάρων του Βασίλη Γκαγκάτση θα εξαγνιστεί το ελληνικό ποδόσφαιρο; Ποιο ελληνικό ποδόσφαιρο; Αυτό των ομάδων που λεηλατούν το Ελληνικό Δημόσιο για να πάρουν χορηγίες, γήπεδα, τηλεοπτικά συμβόλαια και διευκολύνσεις για να μπουν στο 44; Ή μήπως το Ελληνικό ποδόσφαιρο στο οποίο οι αστέρες της Παράγκας γίνονται ιδρυτές της Σούπερ Λίγκας;

Ουρλιάζουν

Κανείς αληθινός οπαδός του ΟΦΗ δεν θέλει την ομάδα του εξαρτημένη. Κι αντίθετα από αυτό που συμβαίνει με οπαδούς άλλων ομάδων, που ανέχονται θεατρικές παραστάσεις ανάμεσα σε καλούς συνεταίρους φτάνει η ομάδα τους να κερδίζει, οι οπαδοί του ΟΦΗ θέλουν να βλέπουν αγώνες πραγματικούς. Δεν γουστάρει η Κρήτη τους προσκυνημένους. Ούτε νομίζω ότι όσοι φωνάζουν κι αντιστέκονται έψαξαν ποτέ τους για άλλους προστάτες. Ούτε θυμάμαι να έκαναν δημόσιες σχέσεις με τους εχθρούς των εχθρών προσφέροντας καλή φιλοξενία και ρακές. Μαχητικοί ήταν πάντοτε, ξεροκέφαλοι, δύσκολοι και φορτωμένοι με ένα σφίξιμο στο στήθος κάθε φορά που αναγκάζονταν να παρακολουθήσουν ήττες εντός προγράμματος. Αυτοί μόνο ξέρουν πόσο βαρύ είναι αυτό το φορτίο κι όχι οι άλλοι που ουρλιάζουν να πέσει ο ΟΦΗ στη Β' Εθνική.

Σαπίλα

Ο Λεμονής έκανε φέτος μια σπουδαία δουλειά. Ο Λεβαδειακός, αν μείνει, δεν έκλεψε τίποτε από κανέναν. Αλλά χωρίς τον ΟΦΗ το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής θα είναι ακόμα φτωχότερο. Λευτεριά έχει ανάγκη ο ΟΦΗ. Δεν είναι θύτης, είναι θύμα και τα θύματα δεν καταδικάζονται. Οχι επειδή δεν υπάρχουν αναμάρτητοι να ρίξουν την πρώτη πέτρα, αλλά διότι ο αγώνας που έχει κάνει ο κόσμος του ΟΦΗ για τη λεβεντιά του είναι από τους πιο αγνούς, συγκινητικούς και τίμιους σ' έναν κόσμο σάπιο. Δεν είναι ένας αγώνας για νίκες και τρόπαια, αλλά ένας αγώνας για να φύγει αυτό το καταραμένο σφίξιμο από το στήθος. Κι αυτός ο αγώνας δεν χωράει στη Β' Εθνική, είναι τεράστιος. Οπως και η Κρήτη κι ο ΟΦΗ και η ιστορία του.

Γιατρειά

Αυτές τις δύσκολες μέρες για την ομάδα της Κρήτης όποιος έχει καρδιά και καταλαβαίνει δεν μιλάει: νιώθει αυτό το καταραμένο σφίξιμο στο στήθος που οι οπαδοί του ΟΦΗ χρόνια τώρα παιδεύονται να γιατρέψουν. Και υποφέρει. Γιατί αν έχει καρδιά, αυτό το βάρος είναι και δικό του...

Η ζωή που (δεν) έζησα...

Γράφω αυτά υπο την επήρρεια αλκοόλ οπότε δώστε την ανάλογη βαρύτητα... τα γράφω γιατί κάπου θέλω να μιλήσω ενώ είμαι μόνος...

Γεννιόμαστε μόνοι... γεννιόμαστε χωρίς να μας ρωτήσει κανένας αν το θέλουμε... θα μου πείτε δεν είναι δυνατόν να μας ρωτήσουν! και πράγματι, δεν είναι... είναι όμως δυνατό να αναρρωτηθούν αυτοί που το πράττουν... ΓΙΑΤΙ να φέρουμε ενα παιδί στον κόσμο αυτόν;;; μόνο για να καλύψουμε την ματαιοδοξία μας...
Δεν θα πω κατι καινούριο, θα πω αυτά που λένε πολλοί, και που κανένας δεν τους δίνει τη βαρύτητα που θα έπρεπε... Ζούμε σε μια χώρα και ένα κόσμο που κάνείς δεν ονειρευτηκε... σε ένα κόσμο που όπως παρουσιάζει και το matrix, δεν είμαστε παρά μπαταρίες που "φορτίζουν" τη ζωή άλλων... Empty Rooms ακούω αυτή τη στιγμή και δεν μπορεί παρά να τη συγκρίνω με τη άδεια ζωή που "ζω" εδώ και κάτι παραπάνω απο 31 χρόνια... Τι έχω κάνει μέχρι τώρα; Πήγα στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό, κάπου στο γυμνάσιο μου τα σκάτωσαν ή τα σκάτωσα και άρχισα να δουλεύω... όχι να εργάζομαι όπως θα υποστηρίξουν πολλοί... Να ΔΟΥΛΕΥΩ... να γεμίζω την μέρα μου με σφυρί, καλέμι, ιδρώτα, αίμα πολλές φορές... γιατί; μα για να πάρω 1000 δραχμές την εβδομάδα και να είμαι άνθρωπος ικανός να σταθεί στα πόδια του! Ήμουν 13 χρονών. Ε και; δεν μετρούσα σαν άτομο; Δεν μετρούσα σαν μπαταρία, και μάλιστα αλκααλική; Μετρούσα, άρα έπρεπε να ζήσω... ΈΠΡΕΠΕ... δεν ξέρω αν ήθελα, ξέρω όμως πολύ καλά οτι έπρεπε, μου το έλεγαν όλοι! Έπρεπε να γίνω το παιχνίδι των "μαστόρων" που τύχαινε να έχουν την ίδια πορεία με εμένα, να την έχουν όμως λίγα χρόνια πριν εμένα και να το υποστώ κι εγώ... ¨ΕΠΡΕΠΕ να περάσω τα καψόνια τους... έπρεπε να γίνω ένα γελοίο αντικείμενο στα χέρια τους, αντικείμενο με το οποίο θα γελούσαν! Έτσι αντιδράς μαλάκα; Βλέποντας τον εαυτό σου μερικά χρόνια πίσω; Οτι ήσουν είναι αστείο; Οτι έκανες ή σε ανάγκασαν να κάνεις μοιάζει τόσο γελοίο;
Περνούσαν τα χρόνια, θέλοντας και μη... Σκεφτόμουν να γίνω καλύτερη μπαταρία, να δοκιμάσω μια ακόμη φορά να γίνω "γραμματιζούμενος" και πιο χρήσιμος στην "κοινωνία" (??!?!?)... Μη με ρωτήσετε γιατί, έτσι ΕΠΡΕΠΕ!... Ε άντε μωρε, και τι έγινε που είσαι στην οικοδομή απο τις 7 μέχρι τις 16:00? πήγαινε και στο νυχτερινό 7-11 να γίνεις καλύτερος! να μαθαίνεις τίποτα αλλά να είσαι στα ελεγχόμενα μέρη μας και να μην έχεις βέβαια και προσωπική ζωη... Α, και μη τυχών και τολμήσεις να λείψεις μια ώρα παραπάνω απο όσο προβλέπεται! Όοοοοχι, δεν επιτρέπεται! θα τιμωρηθείς!
Τι πάει να πει γκόμενα βρε παλιομπαταρία; κάνε πάλι απο την αρχή τη χρονιά! Άκου εκεί, θέλουν και οι μπαταρίες γκόμενες! Για όνομα!!!
Εντάξει λοιπόν, το πήρα απόφαση, θα είμαι μια αγράμματη μπαταρια... Τουλάχιστον θα βρεθεί μια φίρμα να μου δώσει το όνομά της... Duracell θα είναι αυτή η Ukar, δεν ξέρω, ανώνυμος πάντως δεν θα είμαι, θα έχω όνομα...
Βέβαια, η καλή γυναικούλα που τυγχάνει να είναι και μητέρα του ανθρώπου που πιστεύεις οτι αξίζει να ζήσεις μαζί του τα επόμενα χρόνια της ζωής σου, κάπου σε βρίσκει φάουλ, άκύρο... Τι; δεν έχεις βγάλει το σχολείο; δεν έχεις σπουδάσει, άρα κατά συνέπεια δεν θα παίρνεις το επίδομα και δεν θα μπορείς να μπεις στο δημόσιο; Για όνομα, δεν είσαι αρκετά καλός για το παιδί μου! Ακόμα κι αυτό το παιδί του, θα πειστεί οτι πράγματι, αφου δεν έχεις τα φόντα και το κομπόδεμα στην τράπεζα, είσαι λίγος... πάμε για άλλα... πάμε στον νεαρό που επειδή είχε την "τύχη" να γεννηθεί απο "χρυσά" αρχίδια ή μήτρα, τα έχει όλα έτοιμα... Και φράγκα να ζήσει καλύτερα το παιδί μας, και 200 κυβικά μπετόν περισσότερο για να έχει μια στέγη έτοιμη κάτω απο το κεφάλι του πολυαγαπημένου παιδιού μας... Όμως τα έτοιμα δεν εκτιμούνται ή υπερεκτιμούνται... και έτσι ο φραγκάτος θα αναζητήσει την super duper γκόμενα με τις τσιτωμένες βυζάρες και το μίνι που προβάλλει λίγο παραπάνω το κωλαράκι και φωράει το τάνγκα το sexy... και η κόρη μας; θα ψάχνει άλλο πριγκηπόπουλο σε άσπρο άλογο με ξανθα μαλλιά και γαλάζια μάτια... Αμ δε κυρά μου, δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες... Το τρένο όμως; το προλαβαίνουμε;;; Και συνεχίζει η "ζωή"...

Κοίτα όμως, μετά απο τόσα στραπάτσα, θα μου δωθεί το δικαίωμα σαν καλή μπαταρία που ήμουν μέχρι τώρα, να κάνω κάτι "δικό μου"! ναι ναι φίλοι μου, στέκομαι στα πόδια μου και κάνω κάτι που μπορώ να θεωρήσω δικό μου! Τι ωραία, μέσα απο αυτό θα μπορέσω να αποδείξω σε αυτό που μου παίρνει όλη την ενέργεια οτι μπορώ να κρατήσω και λίγη για μένα, για την μπαταρία που εκτός απο duracell, λέγεται και Ματθαίος...
Αχ, να μην έχει λίγο μυαλό αυτή η μπαταρία... ΟΧΙ λοιπόν, δεν έχεις κανένα δικαίωμα, άθλια μπαταρία, να θες και ενέργεια για την πάρτη σου! Ανήκει όλη σε μένα, στο τέλειο σύστημα που για την ώρα ονομάζουμε δημοκρατία (γιατί άραγε)! Κλείστο το μαγαζί... γιατι;;; γιατί ΤΟΛΜΗΣΕΣ να παρέχεις υπηρεσίες και να μην τις χρεώνεις! γιατί προσπάθησες να φανείς ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Άκου εκεί θράσσος! Τώρα, προσπάθησε να σταματήσεις αυτό που θέλησες να ξεκινήσεις! Και μη νομίζεις οτι θα είναι απλά τα πράγματα... Θες να κλείσεις; ΟΚ κύριε μπαταρία... αφου δοκίμασες να κάνεις κάτι για σένα, σημαίνει οτι έχεις αρκετή ενέργεια για να δώσεις και σε μένα... ναι εμένα, το σύστημα, την κοινωνία! ΟΚ εμένα λέγε με εφορία... Βρε ανόητη μπαταρία, πάνω που σε έβαλα στο κόλπο να μου δίνεις την ενέργεια σου σε δόσεις, τώρα κατάλαβες οτι δεν θέλεις πια;;; Θελεις να κλείσεις γιατί μπαίνεις μέσα;;; ΠΛΕΡΩΝΕ! θέλω να μου δώσεις 474.000 δραχμές γιατί κλείνεις, γιατί αυτά θα σου έπαιρνα τα επόμενα χρόνια και τώρα δεν θα τα παίρνω... Άρα, δώστα μαζεμένα και μη τυχών και προσπαθήσεις ξανά να κάνεις κάτι μόνη σου ηλίθια μπαταρία, γιατί την επόμενη φορά θα σε εξαφανίσω τελείως απο τον χάρτη!
Και μετά, εμφανίζεται η "ευκαιρία"... Θα δουλεύεις, 45 χιλιόμετρα απο το σπίτι σου, θα είσαι ευτυχισμένος γιατί θα είναι η πρώτη φορά που θα σε πληρώνουν στην ώρα σου και θα λες κι ευχαριστώ! Δεν έχει καμμία σημασία που οτι λεφτά παίρνεις θα τα πληρώνεις σε "αμαρτίες" του παρελθόντως που δεν έκανες... να στέκεσαι στο οτι θα είσαι ευτυχισμένος...
μερικά χρόνια αργότερα, θα σου δωθεί μια ακόμα "ευκαιρια"... να πας 80 χιλιόμετρα μακρυά απο το σπίτι σου, αλλά να είσαι "προιστάμενος"! ναι ναι, το σύστημα και η κοινωνία που σε ξεζουμίζουν, είναι γενναιόδωρα! θα παίρνεις τρεις κι εξήντα, αλλά θα είσαι προιστάμενος! θα έχεις και υφιστάμενους! ΕΞΟΥΣΙΑ! Θα πρέπει βέβαια να πάρεις και αυτοκίνητο για να πηγαίνεις στη δουλειά σου το οποίο θα πληρώνεις 150 χρόνια, αλλά τι σημασία έχει αυτό;;;; έχεις ΕΞΟΥΣΙΑ! μπορείς έναν άλλο κακομοίρη που έχει ανάγκη τη δουλειά, να τον κάνεις οτι θέλεις! Τι καλή κοινωνία Θεέ μου! Προσέχει τις μπαταρίες της μη τυχών και αδειάσουν...
Έτσι λοιπόν... η "ζωή" συνεχίζεται... σου δίνει ευκαιρίες! σου δίνει τα πάντα! αρκεί να μπορείς να επιστρέψεις περισσότερα...
Στο μεσοδιάστημα, θα γνωρίσεις πολλές μπαταρίες... Οι περισσότερες όμως, αγνοούν οτι δεν είναι κάτι περισσότερο απο μπαταρίες... Νομίζουν, εχουν το θράσσος να πιστέυουν, πως είναι...άνθρωποι! Δεν παύουν όμως να λειτουργούν ως αναλώσιμα... Πάνε εκεί όπου φυσάει ο άνεμος, εκεί όπου βρίσκεται συσσορευμένη η ΕΞΟΥΣΙΑ... Ματαιοδοξία και πάλι... Αυτός που είναι ΑΑ μπαταρία, με κάνει να νιώθω ΑΑΑ μπαταρία... Ας τον έχω απο κοντά, ίσως γίνω και εγώ ΑΑ μπαταρία μια μέρα... Το τι θα έχεις καταφέρει είναι μια εύλογη απορία... Σίγουρα θα έχεις πατήσει επί πτωμάτων, θα παραβλέπεις συναισθήματα, θα αγνοείς ανθρώπους, θα βολέυεσαι με δανεική εξουσία... και θα αποσκοπείς στο να κάνεις λίγη απο την ξένη, δική σου... Στο τέλος, θα είσαι απελπιστικά μόνος... Και όταν θυμηθείς οτι είσαι μια μπαταρία που κάποτε αδειάζει, ποιον θα τολμήσεις να καλέσεις για συμπόνια; Όχι εμένα, σε παρακαλώ, μη με φέρεις στη δύσκολη θέση, για μια ακόμη φορά να προσποιηθώ!
Το κατάλαβα, όπως μόνος γεννήθηκα χωρίς να ερωτηθώ, έτσι μόνος και θα φύγω, χωρίς να ρωτήσω... Θέλω όμως να είμαι εντάξει απέναντι στις υπόλοιπες μπαταρίες, να είμαι ίσος απέναντί τους... να μην ντραπώ να κλάψω στον ώμο καμμίας, να είμαι τόσο τίποτα όσο ήμουν πάντα...

Και έφτασα τώρα, να είμαι 30 φεύγα, και να αναρρωτιέμαι: Πόση ενέργεια έχω ακόμα να δώσω πριν με στείλουν για ανακύκλωση;

Αν κι εδώ που τα λέμε, για ανακύκλωση θα πάω στα 65, εκεί που δεν θα φτάσω ποτέ! Γιατί το καλό σύστημα και η καλή κοινωνία, θα με έχουν στείλει στο Θεό πολύ πιο πριν, ακριβώς λίγο πριν αρχίσω εγώ να ζητάω τα ρέστα... Θα με έχουν ταίσει μεταλλαγμένα και ραδιενεργά που κάποιες άλλες πιο άτυχες μπαταρίες έχουν φροντίσει να υπάρχουν στην αγορά... Δεν θα έχω ποτέ την τύχη να πάρω ενέργεια απο άλλη μπαταρία ή γεννήτρια... Θα έχω δώσει τα πάντα και σε αντάλλαγμα θα πάρω... τίποτα... Και τί έγινε; είχα εξουσία, είχα αυτοκίνητο, είχα μηχανάκι, είχα ιντερνετ... Τι αχάριστος που γίνομαι μερικές φορές...
Προλαβαίνω άραγε να αλλάξω κάτι; Προλαβαίνω να ζήσω πραγματικά; Υπάρχουν άλλες μπαταρίες που να θέλουν να αναλώσουν την ενέργεια τους για τον εαυτό τους και όχι για το σύστημα; Για την ώρα, μόνος μου σύμμαχος οι Deep Purple και το Child in Time... Άντε και 2-3 άνθρωποι που μπορούν να με καταλάβουν, περιστασιακά... See the blind man, shooting up the world... Live's a bitch, and then you die...
Που θέλω να καταλήξω; Εδώ είναι το πρόβλημα... Θέλω να αγαπηθώ, όχι να αγαπήσω... είναι απελπιστικά ψυχοφθόρο να αγαπάς και να δίνεις οτι δεν έχεις.... Αγάπη αδέρφια, αγαπάτε τους πάντες, είναι η μόνη εξιλέωση... Δεν θα πω αντισταθείτε, είναι πια τόσο αργά όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε... Είμαστε στην πτώση του γκρεμού, ούτε καν στο χείλος...
Αφήστε κατά μέρος τους εγωισμούς που δεν οδηγούν πουθένα... Κάντε αυτό που θέλετε, ενοχλόντας το σύστημα, μήπως ποτέ αλλάξει... Εγώ το τρένο το έχασα, για εσάς δεν είναι αργά...